Gül kurusu

Pıtrak siluetli bulutlar kaplıyordu geceyi
Ruhumu kaplayan aymaz düşünceler gibi.

Soğuk rüzgâr jilete çalarken yüzümde
Gök gürültüsüz yağmurun izi var gözümde

Bir ıslık mesafesinde mor ışıklı camın
Karaya çalan perdelerinde bir ölü gölgesi canım

Ne söyledim de astın gül kurusu yüzünü
Bir bakışınla sildin bir ömür gülüşümü

Yar, sana verecek bir canım var bilirsin
Sevgimin yetmediği yerde alıverirsin

Hain dudaklardan duyduğunu benden mi sandın
Gözlerimde görmediğin yalana nasıl inandın

Daha kaç günüm dönecek geceye suskunluğunda
Ve kaç gece geçecek bu meskûn adada

Susuşun bana mı, yoksa aldanmana mı?
Dilersen bırakıp gideyim sol yanımı

Ben Mecnun değilim, Ferhat’ı tanımadım
Şüphe edersen kalbine bak, orada yazılı adım.

Bir suçum yok mühletsiz ceza çekerim.
Pişman olacağını bilmesem çeker giderim.

Sen yağsan ben ıslansam...

Ey yağmur gülüşlü sevgili
Ben gamzene düşer
Orda ıslanırım

Tebessüm etsen
Dünya durdu sanırım
Fırtınayı bekler
Yelkenleri açarım
Sen gülsen ben busende yol alırım.

Ey güneş gözlü sevgili
Ben hüzmene takılır.
Kara bulutları kovarım

Gözlerini kapasan
Güneş battı sanırım.

Öylece bana baksan.
Dünyaya kafa tutar
Karanlığa dil çıkarırım...

Ey yağmur gülüşlü sevgili
Ben gamzene düşer
Orda ıslanırım


(Demo)

Heceler...

Sessiz harf sesli harf
Birleşirken heceler,
Ayrılır cümleler.
Ayrı yazılan "de" ler gibi deler de geçer.
Buralardan Bud(h)a geçmez ama bu da geçer

Karpuz kabuğu edebiyata düşmeden
Aklına şiir düştü.
Girip devşirme zihninin bahçesine
Kelimeler çaldı
Cümleler aşırdı.

Üç günde sütten kesilmedi
Üç günde üstat oldu
İki virgülü bir tümcede kullanamayan
Üç noktayla kanka oldu.

Tırnak içinde, ettiler içine şiirin
Parantezle kapatmaya çalıştılar sonra
Bu muhabbet sığ, bu mevzu derin
Artık kına sipariş edersin orana
"Daha az yazıyor" diye söyleyin sorana


Sessiz harf sesli harf
Birleşirken heceler,
Ayrılır cümleler.

(T)adsız

Gözleri kör yahut şaşı.
Yoksa neden görmez yanlışı.
Bu haliyle ondan ya bekçi olur
Ya da kıymalı çorba kaşığı...

Kalemi sevmez ki silmeden anlasın
Yazmayı bilmez ki yazıyı saysın
Kıskanç tembelliğine bulaşır hırsı
Ver eline bıçağı, doğruları doğrasın.

Ömrüm kısa olur diye kelebek olmaz
Kalır kozasında baharı göremez.
Bir dolunay bulursa kurt olur.
Karanlığa hayrandır, ışığı sevemez.

Gökten üç elma düşmüş biri başına
Anlamaz uyarıyı balta vurur ağaca
Başıboş ormanın uyanık tilkisi
Ondan ne köy olur ne kasaba

Yüzükoyun

Takılıp hatıralara ansızın
Hasretine yüzükoyun kapanmışım.
Yüreğimin ve ruhum her yeri yara bere
Umuda tutunmuşum.
Doğrulmuşum.
-
Dökülürken yüzün hafızamdan
Parça parça,
Yerine anıları asıp
Çaresizlik dizmişim.
Teselliye sevinmişim.
-
Mavi kanlar damlamış,
Sapladığın bıçağı çekip atmışım.
Bir yanlızlık söylemiş
Bir sigara sarmışım.
Dağılmışım....

Blog Tatili.

Yazmaya aşık birisi için yazısız geçen zaman boşa geçen zamandır.
'Çalışmam gerekliydi' bahanesi bile yeterli bir neden teşkil etmiyor sanki.
Ama yine de "hayatın gerçekleri" klişesi sırıtıyor suratına...
-Klişeyim ama çözüm bende...
Çok gezdim, çok gördüm, yazacak çok şey birikti....
Pek ara verme niyetinde değilim artık...
yazmaya devam...

Mutluyuz Biz Gülüşlü

Resmini almak bile alıma gelmemiş.

Yan yana durup, başımızı eğip “mutluyuz biz gülüşlü” bir fotoğraf da çektirmemişiz, bir deniz kenarında ya da bir çay bahçesinde.

Seni kaybettim ama yırtacak resmimiz bile yok.

Belki de bitmeye mahkûm bir sevdanın resmini çekmeye gerek mi görmedik.

Bittiğinde daha çok acı çekmemek için…

Bir “mutluyuz biz gülüşün” bile yok bende.

Zihnimde kalanlar hariç.

Mutluyduk biz oysa. Gülüşlerimizi nerde düşürdük

Şimdi baktığım hiç bir resimde yüzün yok.

Sen olmayınca yar, hiçbir gülüşe cevap vermeye yüzüm yok…

-----

Yüreğim sızlar hala, aklıma gelir gülüşlerin.

“Mutluyduk biz” gülüşü dolaşır yüzümde.

Ağır ağır değişir cehrem,

Düşer gülüşüm.

Aklıma düşer, gittiğinde ölüşüm.

Cozzzzlamalar

Bir parmak is, bir avuç kül, bir kova gözsuyu, sönme cızırtısı, kömür kokusu,
Sana adanmış bir ömür kokusu...
Harabeye dönmüş duvarlarında bi'çareyi söyler nakaratım.
Her hüzün birikintisinde yorgunluğumun tortusu,
Yıllar geçti geçmez bu gönül sorgusu
Geçmez mi gönüllü sürgünün yüzsüz korkusu.

CTRL B

Yüzümü çevirsem sen
Gözümü devirsem sen
Baksam sen, baksan sen
Gözümü kapasam sen
Açsam sen
Açsam sen, toksam sen
Varsan sen, yoksan hep sen
Bensem sen, sensem sen
Hep de sen hiç de sen
İçim dışım sen,
İşim gücüm sen
---
Tamam da, kimsin sen?

Fantezi pop biraz da hipop !

İsmail YK (Yalın Kardeş) nihayetinde beklenen yeni albümünü çıkardı.

Bu kadarını bekliyorduk.

Diğer türkücü kardeşlerinden çok ‘Cankan’ grubunun kardeşleriymiş hissi veren; abartılı ‘fantezipopbirazdahipop’ tarzı müzik, motosikletten yeni inmiş gibi duran kıyafetler, her albümünde “Allah bin türlü belanı versin-güveç de olur-, gibi şarkı sözleri… Kavgada söylenmeyecek sözler.

Beyaz Cuma akşamı programına davet etmiş Yalın Kardeş’i. Yeni albümünde öyle bir söz var ki burada anneler günü haftasında olduğumuz için değil, hiçbir zaman yazamayacağım sözler var. Beyaz ‘hoş olmamış’ diyecek oldu, özrü kabahatinden beter bir açıklamayla sözleri savundu şarkıcımız.
Küfreder gibi şarkı söylemek modası bizde yeni. Yabancı sözlü şarkıları dinlerken, yaşlı amcaların; “Evladım küfür mü ediyorlar şarkımı söylüyorlar belli değil, niye dinliyorsun bunu?” uyarısı yeni jenerasyonla birlikte gerçeğe dönüşüyor hızla.