şiir etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
şiir etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

Sevdayı Kazaya Bıraktık.



Arada mesafeler vardı,
Çok gitmek istiyordum
Çok gelmek istiyordu.
Mesafeler yol değildi oysa.

Arada zaman vardı,
O saatini ileri alsa
Ben geri gelsem biraz?
Zaman beklemeyi bilmiyordu

Arada başka engel yoktu
Olsa onu da yıkardık
Zaman ve mesafelere yenildi
Ve bu sevdayı kazaya bıraktık

An Gelir Anlarsın


Sen, çiçeklerin en sahtesi, en hayırsızı.
Lal eder lisanı adındaki namert sızı.
Kalbimden parça parça söksem de seni
Kaldı hain köklerinin ayaz kesiği yaraları.
İzleri, kokuları, çıkmıyor ihanet parçaları.

“Sen en güzel bahar yağmurlarının”
Çamurlaşmış toprağı lekesi, kirisin
Silmişim, yıkanmışım, arınmışım senden
Lakin aklımdan çıkmaz kötü hatıraların.
Sen hangi ara bir tuz parçasına dadandın?

Aptal yaralı bir keklik olsa da yürek
Eski acılarına sarmaz yaralarını.
Sen hangi yaralı hevesin esirisin?
Parça parça olsa da dönmez geri
Atılan taşta bile vardır gururun izleri.

Sorular var zihinlerde taştan ağır yükü
Lakin kelimeler kayıp, cümleler sağır.
Arsız yüzlerde utanç maskesi tebessümüyle
Oturur, bahane doğrayan manasız sorular 
Geçmiş insanı öldürmez, sadece hırpalar.

Koşarak gittiğin kaçtığın geçmişindir.
Sen hangi geçmişin yorgun atısın
Mazinin harmanında gelecek ararsın.
Bir kız çocuğunun gözündeki leke
Sabah şarkılarının anlamsız nakaratısın.
Sen, çiçeklerin en sahtesi, hayırsızısın.

An gelir gerçek güneş gibi tepede
Yakar, karartır ruhunu, eritir, utandırır.
Yıkıp gittiğin hangi dulda kaldı arkanda
Senin çıplak yüzüne gölge olacak.
Ağlamak birkaç tuzlu damladan ibaret
Ve kocaman yalan, ya boğacak ya yakacak.

An gelir anlarsın, anlamadıklarına ağlarsın.

Zamanın Külleri


Kaç zaman geçmiş senle biryerlerde oturup
İnce belli bardaktan birer çay içmeyeli.
Yüzünde gamze gamze açan gülüşlerinle
Sözleri balla kesip gülle beslemeyeli.
Kaç zaman geçmiş ellerimden kayıp gideli.

Her biten şey gibi bitmedin sen aslında
Giden sen oldun kalanı emanet hafızamda.
Açtığın yaraları kapatsa da zamanın külleri
Elbet bir dirilten vardır umut kılıklı ölüleri
Çok zaman geçmiş seni umut etmeyeli. . .

Yani sen, var gibi dursan da geçmişin ufuklarında
Sanma ki bir çınar gibi kök saldın topraklarımda.
Ayağımda çürümüş bir pranga, yahut bir taş
Bir eyvallahlık hukukun var sözlerimin sonunda.
Çok sular akmış, yağmurlarında ıslanmayalı.

Hayat Bize Benziyordu . . .


Hayat bize benziyordu ışıklar sönünce
Karanlık yanlarımızı saklıyorduk birbirimizden
Ellerimizde riya hüzmeli fenerler tutuşturup
Dikenli bakışlarımızla ve çıplak ayaklarımızla
Dikenlere basmadan yürümeyi umuyorduk
Hayat bize benziyordu, biz uslanmıyorduk.

Hayat bize benziyordu bir çocuğun gözlerinde
Elimizden alınan şekerlere ağlarken en başta
Her şeye ağlamayı öğreniyorduk zamanla
Elimize vurulup alınırken hayatlarımız
Kaderimiz olurdu alkışı hak etmeyen alkışlarımız
Hayat bize benziyordu, biz umursamıyorduk.

Hayat bize benziyordu, uçurumun kenarında
Düşmeden, düşmelerin korkusuna tutunuyorduk
Görüş dediğimiz sığlıklarda boğulurken rüyalarımız.
Altımızdan çekilip alınan dağlarda gölge arardık.
Yalanları hakikat, gerçeği büyük yalan sayardık
Hayat bize benziyordu, biz aldanıyorduk.

Şimdi sen orada bir yerdesin.


                                             
Şimdi sen orada bir yerdesin ya
Şimdi baktığımda görecek
Çağırdığımda duyacak kadar yakın
Bir nefes mesefesinde olmasa da vuslat
Bir gönlü alacak kadar,
Güneşim diyecek kadar burdasın.
Fakat neden gitmiyor güneşin önündeki bulutlar?
Bir yıldız kadar kayıp, bir sual kadar cevapsızsın.
Şarkılarda kaybettiğin minik kız çocuğu
Hangi yangında bıraktıysan orada bekler seni.

Bir yanın uçurum bir yanın ben ve ellerin.
Ellerin kendi duasına amin der gibi
Yüzünü kapatır güneşten saklanır gibi..

Direnmek

Toplanır gelir en kalabalık hasretler.
Kapanmaya yüz tutmuş yaralarıma
Tuz basar hatıralar.
Bir filme bakar gibi hafızamda geçmişim.
Sana susamış sensizliği içmişim.

Yağmur damlası hüzünleri
Sabahı olmayan gecelerde toplarım.
Parçalara böldüğüm çaresizliği
Her sabah kapımdan atarım.
Yaslanırım kırılmaya yüz tutmuş ümitlerime.
Hiçbir teselli merhem olmaz
Eşkâli bilinmeyen dertlerime.
Ağır, derin ve sessizce düşerim.
Direnmek kendime direnmektir.
Direnmek delirmektir.
Bilirim. . .


Tercumanı Yok Ahvalimin

Tercümanı yok ahvalimin
Ki ben de anlatamam derdimi.
Belki ben de öğrenir miyim bilmem
Kalemim kağıtlara söylese bildiğini
Halimin lisanı farklıdır
Farklıdır lisanımın da hali.
Ki ben de anlatamam derdimi.

Hesapsız Kaçışların Müvekkili

Yarısı ısırılmış bir elma gibi
Yüreğimi ısırdı sevdan
Her kopuş gibi acılı gidişin
Ama bu defa akmadı kan

Zikzaklardan çam ağacı çizip
Evler yaptığımız defterin
Yırtılan son sayfasında bir kalp,
İkiye bölünmüş ismimle ismin

Bir güvercin konardı camına
Pencerendeki ekmekleri yerdi
Soğuktu, çok durmaz, kaçardı
Ben gibi, bütün gece beklemezdi.

Rüyalarına girip bir gece
Öptüm mü gamzelerinden
Sorardım, kızarırdı yanakların
Terler boşanırdı ellerinden

Nereye gidersen git unutma
Saçına taktığım karanfili.
Sen yüreğini temiz tut yeter
Bu defa ben olayım
Hesapsız kaçışların müvekkili..

Aşk Ölmez

Yüzünden eser kalmamış zihnimin çerçevelerinde
Anılar harabe bir duvar gibi düşmekte üstüme.

Kaç zaman geçti sensizliğin durağında, gelmedin
Leyla mıydı, lale miydi neydi? Unutulmuş ismin.

Belki eski bir resim bulur da hüzünlerinim diye
Ne kadar ısrar etse de yüz vermem maziye.

Lakin yine de yoklar kalbimi düşünceler kervanı
Bilirim aşk ölmez, silinse de o sayfadan adı ve sanı

Aşk ölmez de sen ölürsün, sensizlik de öyle
Bir adın bile yok, gittin de ne kaldı geriye

İçinden Zaman Geçmeyen Bir Zamanda

İçinden zaman geçmeyen bir zamanda
İçinden hüzün geçmeyen yüzüne
Bakıyorum. . .

Başımı koymuş dizine
Gamzelerinde yüzüyorum.
Ruhuma ninni okuyor ellerin.

Ellerin saçlarımda
Dalıyorum rüyaya

---
İçinden zaman geçmeyen bir zamanda
İçinde kelimeler hapsolmuş yüzüne
Bakıyorum. . .

Başımı koyup omzuna
Ağlıyorum
-ağlıyor muyum, yok canım!-
Bir cevabın yok biliyorum
Yanağımda dudağının izleri

Ardından bakıyorum.
Mazi, film şeridi

----
İçinden zaman geçmeyen bir zamanda
İçinde kelebekler uçuşan ellerini
Tutuyorum

Bir ağacın altında
Bir battaniye gibi sararken gece
Yıldızlara isim arıyoruz.

İçinden zaman geçmeyen bir zamanda
Biz acılara bahane topluyoruz

Bir Kaç Yamalı Cümle

Yamalı bir cümle dudağında
Yar özlemlerini küle sarmış
Kulağı çınlasın namert sancıların
Geçmişin kucağında yarına sarılmış.

Yeni kaldırım taşları dizilmiş
Hatıraların çukurları üstüne
Ne olmuşta sürmeleri ıslak
Sorsam bahanesi yok yüreğinde

Birkaç kelime, birkaç soluk
Asmadığım yüzlerim sorar hesabı
Var git, yolun açık olsun
Bu yüreğin de var, sabrının miadı.

Eğer

Gözlerini o yükseklerden alıp
Bir baksan
Tam karşında

Beni bulacaksın.

Ama eğer
Bu hayat yolunda
Böyle devam edersen
Karşına çıkan ilk çukurunda

Kendini bulacaksın

Sonra
Başını taşlara vuracak
Saçlarını yolacaksın
Ne eski yerinde "sen"i
Ne karşında o gün

Beni bulacaksın


Ancak
Sen benimle mutlu
Hayattan umutlu olacaksın
İşte o zaman birtanem
İşte o zaman sen

Kendini Bulacaksın

Kırıntı

Garip bir ıstırap seninki ey yalnızlık sarrafı
Kısık ateşte pişmez bu sevda çorbası

Kırıntı umutlar sokağında aradığın hayırsız bir kalp

Bu şehrin rengi ne zaman maviye döndü
Gri ağıtlar buhranının çaresizlik nöbetlerinde
Nerede ve hangi selvi boylu sevdiği için öldü

Kısa Metrajlı Kaçış

Şimdi gidecek gibisin;

Nedenlerin ağzı bantlı
Çareler kelepçelenmiş
Sevinçler kursakta,
Ayın gözü yaşlı.


Bir çocuk hevesi vardı içimde
Onu da al götür, yük olmayacaksa.
Ispanak böreğindeki tarçın misali
Manasızlık kokan vazgeçilmez sorular
Ya da boğazıma takılı cümleler kalsın.

Eller konuşacak
Bu kısa metrajlı kaçışı
Bir dalga alıp götürecek,
Kumlara yazdığım ihtimalleri.
Tüm mantıklı yolların üzerinde
Tepineceğiz gurur melodisiyle.
Hâlihazırda pişmanlık
Yıllık iznine yollanmışken
Geçmiş kusurları süreceğiz sahaya
Dostlar tezahürat yapacak.
"Seni hak etmemişti" pankartları açılacak,
Taraftar maskeli tribünlerden

Bu kesmezse arkadaş görünümlü figüranlar
Eski Türk filmlerinden ,
Yanlış anlaşılmalar devşirilecek.
Seni kaybetme ihtimalim
Yüzde bilmem kaçlık zamlar gibi
Sevindirecek karaborsa kıskançlıkları.
Egolarımız uçan balonlar kadar özgür
Zihnimizden kalbimize
Gurur gazı pompalanacak
Doğal olarak.

"Dur gitme" bile diyemeyeceğim.
"Gidecek yerim mi var" diyemeyeceksin
Karlar düşecek, düşecek, düşecek ağlayacaksın
İstanbul İstanbul olalı
Böyle saçma keder görmeyecek bir süre.
Bildiğin tüm neşeli şarkıları unutacaksın
Slow bir hüzün dolanacak diline
Septik gidişlere yelken açan ruhun
Arabesk limanlara demir atacak.
Ardından bakakalacağım.

Aşk Çıkmazında...

Aşkın krokisinde çıkmaz bir sokaktayım
Sağ yanımda kiralık acılar
Sol yanımda metruk bir sızı
U dönüşü yapar kağnıya yüklü hevesler
Duvara toslar yalnızlık.

Küçük bir çay ocağı girişte.
Tavşan kanı ihanetler sunar
Öfke tadında.
Yolunu kaybeden neden buraya uğrar?
Ismarlar, tanımadıkları dudaklara.

Saf bir sual sorsam
Sevdanın çekilmez yüzüne
Yüzüme güler
Kiralık aşkların gündelikçileri.

Tırnaklarım avucuma kanatır.
Sıkarım manasız gidişlerin gırtlağını
Neden kendini de kaybeder insan
Kaybolunca pusulası.
Görürüm, dokunamam
Duyarım, anlayamam.

Ben, bilmediğin gibi..

Adını kelebiğin kanadına yazacaktım
İki gün bekleyemedi.
Öldü.
Yıldızlara sorayım dedim.
Kahve yirmi lira dedi, vazgeçtim

Sen kişisel alma bunu
Cümlelerine bastım,
üzerine sıçradı kelimeler.

O lardan bilyeler yapıp oynarız sanmıştım.
Ooo-yalanmışım.
Mistik zihninin kalburüstünde
Buğday tanesi yüzüm asılı kalmış.
Sen beni asık yüzlü tanımışsın.
Sen beni tanıyamamışsın.

Ben sevdiğimi şakağından vurum
Su tabancasıyla.
Üstüne bir sigara sararım.
İçmem kulak arkamda saklarım.
Kulakardı ettiklerine inat.

Ben, bilmediğin gibi
Yanlış anlaşılmaya meyilliyim
Tentirdiyot gibi boyarım ruhunu
Ama iyileştiririm,
Anlayamazsın, silersin izlerimi.

Avurdunu şişirerek söylediğin sözler
Saçlarını savurarak gidişlerin
Elde var, kısa mesajlı günler.
Bak, kuyruğu yoluk kargalar bize güler.

Acıyı seviyorsan söyle bana.
Keser mi seni bir buçuk adana

Anlamadıysan yeniden yazayım
Kelimeleri eğmeden, bükmeden
Ben sevdaya çelme takarım.
Kolarımı açıp gözünün içine bakarım
Bu yanlızlığı cuma pazarında
Akşam ucuzluğu çökmeden
Sol yanakta bir gamzeye
Olmadı flu bir tebessüme satarım.

Döner bir yarım A4e sensizliği yazar
Uçak yapar camdan atarım.
Durulmaz yüreğim bu abuk sabuk fırtınada.
Mutlak bir uğraş ararım senden sonra.

Age of da gemiler batırırım.
Olmadı geceleri sokata kaldırım taşlarını sayarım.
Sıkılırsam avazım çıktığı kadar bağırır
Mahalleyi ayağa kaldırırım.
Suçu utanmadan sana atarım.

Bir düğün bulur zeybek oynarım
Kötü makyajlı güzellere kaş göz yaparım.
Sonra kendimden utanır
Görüşmeden kaçarım.

İntiharı denerim, gözüm yemese de.
Bir kayanın başında sabahlar.
Geri dönerim saat beşte
Tir tir titrediğimden değil
Sensiz hiçbir bir dünyanın
Senle de -bu halde-
Çekilmeyeceğini bile bile

Yani zalimin kızı
Sensiz her alternatif.
Nihayetinde bozar bizi.

Bilirim gavur inadının da miadını
Sabrımı sınarken eriyen sabrını
Sen, ne eski mahallenin şımarık kızı
Ne de ben, saçını çeken haylazı.

Kesik, mahcup bir ıslık

Kesik mahcup bir ıslık dudağında
Ellerin cebine hapsolmuş
Yere bakmayı ar sayar gurur
Sahte umursamazlığında.
Ve çekilir kenara dünya


İçinden ağlamayı öğrendiğinden beri
Susmaz tebessümlerin
Bir omuz istersin ama
Söylemeye varmaz dilin
Herhangi bir ruh-u duvara

---
Çırpar ellerini çaresizlik
Yalnızlık göbek havasında
Ayrılığın en mutlu günü, düğünü bu
Mutluluğun en kara
Bir çürük iskelede
Umut gider mezara.
---

Bir tebessüm düşer yüzünden
Acır yine de kalbin
İki kalbi bir aptal nedene
Heba edene.

Gül kurusu

Pıtrak siluetli bulutlar kaplıyordu geceyi
Ruhumu kaplayan aymaz düşünceler gibi.

Soğuk rüzgâr jilete çalarken yüzümde
Gök gürültüsüz yağmurun izi var gözümde

Bir ıslık mesafesinde mor ışıklı camın
Karaya çalan perdelerinde bir ölü gölgesi canım

Ne söyledim de astın gül kurusu yüzünü
Bir bakışınla sildin bir ömür gülüşümü

Yar, sana verecek bir canım var bilirsin
Sevgimin yetmediği yerde alıverirsin

Hain dudaklardan duyduğunu benden mi sandın
Gözlerimde görmediğin yalana nasıl inandın

Daha kaç günüm dönecek geceye suskunluğunda
Ve kaç gece geçecek bu meskûn adada

Susuşun bana mı, yoksa aldanmana mı?
Dilersen bırakıp gideyim sol yanımı

Ben Mecnun değilim, Ferhat’ı tanımadım
Şüphe edersen kalbine bak, orada yazılı adım.

Bir suçum yok mühletsiz ceza çekerim.
Pişman olacağını bilmesem çeker giderim.

CTRL B

Yüzümü çevirsem sen
Gözümü devirsem sen
Baksam sen, baksan sen
Gözümü kapasam sen
Açsam sen
Açsam sen, toksam sen
Varsan sen, yoksan hep sen
Bensem sen, sensem sen
Hep de sen hiç de sen
İçim dışım sen,
İşim gücüm sen
---
Tamam da, kimsin sen?

Kaldırım Kenarı

Rüzgarı görmek gibi suretin,
Bir dalgaya yazılmış gelişin
Elbet bir dalgayla gidersin
Sen, ümidi besler hayali aç bırakır da gidersin.
Sözün kaldırım kenarı gibi
Düşen ölmez elbet ama
Kırılan kalbi olur.
Gelen de sen gibi, aratmaz seni
Kaç doğru askıya asmak gerek
Bu yalancı elbiseni....